باب دوازدهم در بيان القابى كه در مدت اين چهل سال از شاهنشاهى غيرمتناهى اعليحضرت اقدس ظل اللهى خلد الله ملكه مردم ايران از جانب ديوان داشته‌اند ، خواه القاب « متمحضه » كه فقط بر شأن و اعتبار و شرف و افتخار دلالت مىكند و خواه سمات « مصطلحه » كه از مشاغل و خدمات و مناصب و درجات كشف مىنمايد . و مؤلف در اين باب دعوى استقصاء جميع القاب ندارد ، بلكه آنچه در امتداد زمان اشتغال به تأليف اين نامهء بيهمال به نظر رسيد مرتبا به حروف التهجى در سمط تحرير كشيد و بر رعايت حرف اول اكتفا نمود . و ما بين القابى كه در ابتداء متجانس و در ذيل يك حرف مسطورند ترتيبى منظور نداشت . پس در آنها نه تقديم از در تقدم است و نه تأخير از روى تأخر ، چنان كه در چند باب ديگر از ابواب اين كتاب نيز حال بر همين منوال است . و در القاب متمحضهء رجال مخصوصا غالب اسامى ارباب القاب را نيز در قلم آورد و هكذا در سمات كاشفهء از مشاغل و عناوين منتزعهء از مناصب كه در آنها هم آنچه بر شخص واحد قائم است غالبا بر اسماء تصريح كرد و در اين خصوص سال چهلم شمسى از سلطنت ابد ارتباط مناط است نه سنين ماضيه و احوال خاليه وليعهد حضرت اشرف و الا مظفر الدين ميرزا ظل السلطان حضرت اشرف و الا سلطان مسعود ميرزا نايب السلطنه حضرت اشرف و الا كامران ميرزا سالار السلطنه حضرت اسعد و الا نصرة الدين ميرزا ركن السلطنه حضرت اسعد و الا محمد رضا ميرزا الالف امام جمعه از القاب نوعيه است . اميركبير حضرت و الا كامران ميرزا